การเตรียมตัวก่อนผ่าตัด 

• ประเมินสภาพจิตใจจากจิตแพทย์อย่างน้อย 2 ท่าน พร้อมด้วยใบรับรองแพทย์เพื่อยืนยันว่าพร้อมเข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนเพศ 
• มีการทดลองใช้ชีวิตในแบบเพศตรงข้ามที่ต้องการมาแล้วอย่างน้อย 1 ปีขึ้นไป มีความรู้สึกของเพศที่ต้องการจะเป็นมานานแล้ว 
• การผ่าตัดเปลี่ยนเพศสามารถทำได้ตั้งแต่อายุ 20 ปีขึ้นไป โดยในผู้ที่มีอายุน้อยกว่า 18 ปี แต่ไม่ถึง 20 ปีต้องมีหนังสือรับรองจากผู้ปกครองเป็นลายลักษณ์อักษร และผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ไม่สามารถเข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนเพศได้ 
• สุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่มีปัญหาสุขภาพ โรคประจำตัวรุนแรง หรือข้อห้ามในการดมยาสลบ

การดูแลแผลและการปฏิบัติตัวหลังผ่าตัด

การดูแลแผลภายนอก:

• ใช้โพวิโดนไอโอดีนชนิดน้ำทาแผล “แคมนอก” และชนิดเจลทาแผล “แคมใน” และรอบท่อปัสสาวะ
• ทำความสะอาดแผลและทายาทุกครั้งหลังขับถ่ายและขยายช่องคลอด
• สวมผ้าอนามัยเพื่อซึมซับคราบเลือด
• แผลผ่าตัดจะหายภายใน 2-3 สัปดาห์หากไม่มีภาวะแทรกซ้อน

การดูแลภายในช่องคลอด:

• สวนล้างช่องคลอดทุกครั้งหลังขยายช่องคลอดด้วยน้ำเกลือผสมโพวิโดนไอโอดีนชนิดน้ำ (อัตราส่วน 1:10) ครั้งละ 100-200 ซีซี
• ห้ามใช้น้ำสบู่สวนล้างช่องคลอด

การปฏิบัติตัวหลังผ่าตัด:

• ห้ามนั่งยองหรือแยกขาก่อนแผลหายสนิท
• งดเพศสัมพันธ์ 1-2 เดือนจนกว่าแผลในช่องคลอดจะหายสนิท
• กลิ่นภายในช่องคลอดอาจมีได้ในช่วง 3-6 เดือนแรก
• หลีกเลี่ยงอาหารรสเค็มจัดและของหมักดองเพื่อป้องกันอาการบวม

ความเสี่ยงและผลข้างเคียง 

• แผลบวม (Swelling) 
• มีรอยซ้ำ (Bruising) 
• มีเลือดคั่ง (Hematoma) 
• มีเลือดออก (Bleeding) 
• ติดเชื้อ (Infection) 
• ช่องคลอดทะลุเข้าลำไส้ (Recto-vaginal fistula) 
• แผลสมานตัวช้า (Poor healing) 
• เนื้อตาย (Flap necrosis) 
• ช่องคลอดตีบ หรือ ท่อปัสสาวะตีบ (Vaginal and Urethral stenosis) 
• ไม่พอใจในขนาด และรูปทรงของช่องคลอด ท่อปัสสาวะ และคลิสตอริส (Unsatisfied size or shape of vaginal urethral and clitoris) 
• ปวดแผล (Pain) อาจใช้ยาแก้ปวดได้ 
• แคมอาจจะไม่เท่ากัน (Asymmetric Labia) 
• มีรอยแผลเป็น (Scarring) 
• มีความรู้สึกทางเพศลดลง (Decreased Sensation) 
• ผุ้ป่วยที่มีประวัติโรคเลือด อาจจะเกิด deep vein thrombosis ต้องแจ้งให้แพทย์ทราบ เพื่อป้องกัน โดยใส่เครื่องมือไล่เลือดที่ขาตลอดเวลา อย่างน้อย 2-3 วัน 
• ความเสี่ยงจากผลข้างเคียงของการดมยาสลบ (Risk from anesthesia)

ช่องคลอดทำได้ลึกแค่ไหน หลังการแปลงเพศ

ความลึกของช่องคลอดที่สร้างขึ้นหลังการผ่าตัดแปลงเพศจากชายเป็นหญิงนั้น เป็นปัจจัยที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อคุณภาพชีวิตและความพึงพอใจของผู้เข้ารับการผ่าตัด โดยความลึกของช่องคลอดที่เหมาะสมจะช่วยให้สามารถมีเพศสัมพันธ์ได้อย่างเป็นธรรมชาติและมีความสุขทางเพศ 

• เทคนิคต่อกราฟ:

  ความลึกของช่องคลอดที่สร้างขึ้นจะขึ้นอยู่กับปริมาณผิวหนังที่มีอยู่จากองคชาตและถุงอัณฑะ โดยทั่วไปแล้วจะสามารถสร้างช่องคลอดที่มีความลึกประมาณ 10-12 เซนติเมตร

• เทคนิคการต่อลำไส้:

  เนื่องจากใช้ส่วนหนึ่งของลำไส้ใหญ่มาสร้างช่องคลอด ศัลยแพทย์สามารถปรับความลึกและความกว้างของช่องคลอดได้ตามความต้องการของผู้เข้ารับการผ่าตัด โดยทั่วไปแล้วจะสามารถสร้างช่องคลอดที่มีความลึกประมาณ 12-15 เซนติเมตร หรือมากกว่านั้นได้

อย่างไรก็ตาม ความลึกของช่องคลอดที่ระบุข้างต้นเป็นเพียงค่าประมาณ โดยความลึกที่แท้จริงอาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ เช่น ขนาดของอวัยวะเพศเดิม เทคนิคการผ่าตัดที่ใช้ และความสามารถของแพทย์

อวัยวะเพศใหม่จะมีความรู้สึกหรือไม่ 

ในการผ่าตัดสร้างอวัยวะเพศใหม่ แพทย์จะเก็บรักษาเส้นประสาทเดิมเพื่อเชื่อมต่อกับอวัยวะใหม่ ช่วยให้สามารถรับความรู้สึกได้บริเวณคลิตอริส แคมใน และรอบท่อปัสสาวะ ซึ่งการกระตุ้นบริเวณเหล่านี้จะทำให้เกิดความรู้สึกทางเพศได้

แม้ภายในช่องคลอดจะไม่มีเส้นประสาทรับความรู้สึกโดยตรง แต่บางรายอาจยังมีความรู้สึกทางเพศได้จากการกระตุ้นบริเวณต่อมลูกหมาก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอวัยวะเพศชายเดิมที่ยังคงอยู่หลังการผ่าตัด

ความรู้เรื่องการขยายช่องคลอด (แยงโม) 

หลังจากการผ่าตัดแปลงเพศจากชายเป็นหญิง สาวประเภทสองต้องดูแลความสะอาดแผลผ่าตัด และขยายช่องคลอดด้วยวิธี “การแยงโม” เพื่อป้องกันช่องคลอดตีบตัน โดยใช้แท่งขยายคล้ายอวัยวะเพศชายขนาดต่างๆ กัน

การแยงโมสำคัญมากในปีแรกหลังผ่าตัด เพราะแผลที่หายจะทำให้ช่องคลอดหดตัว โดยแพทย์จะเตรียมแท่งขยายให้ และในปีแรกต้องขยายช่องคลอดทุกวัน วันละ 2 ครั้ง ครั้งละ 30-60 นาที หลังจาก 1 ปี แนะนำให้ขยายสัปดาห์ละครั้ง สำหรับการขยายช่องคลอดด้วยซิลิโคนแบบนิ่ม สามารถใช้เสริมจากการขยายแบบปกติได้ โดยแนะนำให้สอดแท่งซิลิโคนไว้ในช่องคลอดขณะที่เข้านอน แล้วสวมกางเกงชั้นในเพื่อป้องกันไม่ให้แท่งซิลิโคนเลื่อนหลุดออกมา

โรคหรือภาวะที่ต้องได้รับการตรวจเพิ่มเติม หรือแก้ไขก่อนผ่าตัดแปลงเพศ 

• โรคประจำตัวหรือความพิการแต่กำเนิดที่ส่งผลต่อระบบการทำงานในร่างกาย เช่น โรคหัวใจ โรคปอด โรคตับ หรือโรคไตชนิดรุนแรง 
• โรคเรื้อรังที่อยู่ระหว่างกระบวนการรักษา เช่น โรคมะเร็ง โรคภูมิแพ้ตัวเอง (SLE) โรคติดเชื้อไวรัสเอชไอวี ไวรัสตับอักเสบบี และไวรัสตับอักเสบซี 
• ความผิดปกติของอวัยวะสืบพันธุ์ เช่น หนังหุ้มปลายองคชาตตีบ (phimosis and paraphimosis) ภาวะรูเปิดท่อปัสสาวะต่ำกว่าปกติ (hypospadias) อัณฑะค้างอยู่ในช่องท้อง (cryptorchidism) ก้อนหรือเนื้องอกของอวัยวะเพศ หรือมีประวัติเคยฉีดสารแปลกปลอมในอวัยวะเพศ เป็นต้น 
• โรคไส้เลื่อนบริเวณขาหนีบ (inguinal hernia) และไส้เลื่อนผนังหน้าท้อง (abdominal hernia)

โรคหรือภาวะที่ไม่สามารถผ่าตัดแปลงเพศได้

• โรคประจำตัวที่ยังควบคุมได้ไม่ดี

• โรคทางจิตเวชที่อาการยังไม่คงที่

• ใช้สารเสพติดผิดกฎหมาย